Tag Archives: politiek

De wereld beweegt

In de VS hebben hervormingen in de gezondheidszorg en maatregelen om het land uit de economische crisis te helpen een protestbeweging uitgelokt. De Tea party wordt geleid door bizarre persoonlijkheden zoals de evangelische activist Christine O’Donnell die gelooft dat homoseksuelen via AIDS-voorlichting pubers proberen te rekruteren. Waar het mensen als zij om gaat, is de groeiende macht van de federale regering ten koste van individuele verantwoordelijkheid en vrijheid. Onder Barack Obama dreigt Amerika een welvaartsstaat te worden, aldus de Tea party.

Aan de andere van de Atlantische Oceaan is juist een beweging op gang gekomen tegen de afbraak van die welvaartsstaat. Zodra Sarkozy voorstelde om de pensioengerechtigde leeftijd voor werknemers in de publieke sector te verhogen van 60 naar 62 jaar, kwamen de Franse vakbonden in actie. Demonstraties werden georganiseerd, rellen braken uit en in allerlei sectoren werd gestaakt. De rest van de burgers ervoer de consequenties: het openbaar vervoer lag in veel plaatsen plat, vuilnis werd niet opgehaald en door blokkeringen van olieraffinaderijen dreigde een tekort aan benzine.

Gouden tijden braken aan voor Les Rousses, een dorp in de Jura dat normaliter alleen tot leven komt tijdens het skiseizoen. Terwijl de pompstations in onze regio al  zonder benzine zaten, was het bergdorp nog goed bevoorraad. “Men komt hierheen van heinde en verre,” zei de caissière van het lokale pompstation stralend. Dan zou ze wel veel mopperende klanten hebben, suggereerde ik. Ze schudde haar hoofd.  “Iedereen is solidair met de actievoerders,” zei ze stellig. Ze heeft gelijk: de Fransen die ik ken, ondergaan de stakingen gelaten.

Hopen de Fransen erop dat de regering van Sarkozy omver wordt geworpen? Denken ze dat de overheid ertoe kan worden overgehaald om de zorg voor de burgers weer haar eerste prioriteit te laten zijn? Integendeel. De tijdens zijn veranderd, le monde bouge. De staat van de economie vereist een soberheid en inzet waarvoor Fransen zich, in toenemende mate, persoonlijk verantwoordelijk voelen. Tot solidariteit met les tea partiers zal het echter niet komen. Fransen zullen de afbraak van hun welvaartsstaat niet zonder slag of stoot accepteren. Zeker niet als dat gepaard moet gaan met het drinken van thee.

Tagged ,