Category Archives: Geneva

Stuff I will miss: CERN geeks

CERN, the European Organization for Nuclear Research, is located in various buildings on the Franco-Swiss border. You might know it from the particle accelerators and the search for the Higgs boson – if you’re into that stuff, you simply HAVE to go to the ATLAS visiting center. Will I miss CERN once I leave Switzerland in a few months? Maybe CERN not so much, but it’s people: definitely. The CERN laboratory employs thousands of scientists and plays host to visiting scholars from hundreds of universities from across the world. These highly lovable geeks brighten up the otherwise chic Geneva social life. I’ve been lucky enough to befriend a few of them and was sad to see them leave – on their way to another university lab to continue their brilliant careers.

at ATLAS visiting center

at ATLAS visiting center

Advertisements
Tagged , ,

Stuff I will miss: Geneva gay scene

The Gay Times described Geneva’s gay scene as “slight”. Compared to Zurich it’s definitely modest, which isn’t surprising since Geneva, despite it’s reputation as wealthy and international, is a small city. It doesn’t help either if you don’t speak any French: this is, after all, Suisse Romande. Once you get that, there’s plenty to enjoy in Geneva: Association 360°, a comprehensive, informative and fun LGBT magazine, cafe/bar Le Phare in Rue Lissignol and cafe/bookstore Livresse in Rue Vignier. A saturday morning coffee at the crowded Chez Quartier in Rue Voltaire and afternoon tea in La Theiere qui rit (The laughing teapot, Rue de la Cite, strollers are not allowed inside!) are among the things I will miss in a few months, when I’ll be living in the Gay Mecca of Amsterdam.

IMG_2039

Le Phare

Tagged , , , , ,

Female genital mutilation: why Geneva University should care

A woman who has undergone genital mutilation can have a great sex life, her health won’t be affected and she has almost no chance of dying from the procedure – according to a course given at the Geneva University. A student contacted my employer, the Geneva Foundation for Medical Education and Research, to ask whether this is a correct account of current scientific evidence. “In my opinion even one woman dying because of female genital mutilation is unacceptable,” the student wrote in an email, “or am I overreacting?”

Female genital mutilation are procedures (the World Health Organization distinguishes four different types) involving partial or total removal of the external female genitalia or other injury to the female genital organs. It is practiced mostly in Africa for non-medical reasons and is often regarded as a cultural requirement. Numerous governmental and non-governmental organizations have developed approaches to motivate people to abandon female genital mutilation. Nevertheless it’s been estimated that 130  to 140 million girls and women had been subjected to FGM worldwide and that, each year, 3 million girls undergo the practice – part of whom live in the migrant communities in Europe.

The severe health effects of female genital mutilation are both immediate and long-term: bleeding, problems urinating, cysts, infections, infertility, complications in childbirth and increased risk of maternal and newborn deaths. The serious mental effects of the painful procedures, performed without anesthesia using instruments such as broken glass and scissors, are well-documented. Despite the mounting evidence of the health consequences, Geneva University teaches students that we  have to consider female genital mutilation as a cultural practice that we can’t judge with ‘Western’ moral codes. But well-being is not a Western concept: it’s a basic human right.

Last December the United Nations passed a resolution condemning the practice of female genital mutilation and urging enforced legislation, awareness-raising and the protection of women and girls. The resolution was sponsored by the Group of African States that considers female genital mutilation not as cultural heritage, but as violence. Supporting them in their efforts to stop female genital mutilation is not western imperialism.

Tagged , , , ,

Stitch ‘n Bitch Geneva

photoStitch ‘n Bitch Geneva, every wednesday night in Starbucks at Quai Bergues, is a great way to meet fellow knit and crochet addicts, chat and enjoy hot chocolate. But you can also just take a nap, as my dog shows.

Tagged , , ,

Rosse buurt

Wie de gare van Genève verlaat en het drukke stationsplein oversteekt, bevindt zich in Paquis. Het is een van de weinige levendige wijken van de stad maar heeft niet zo’n best aanzien. In de smalle straten vind je kleine kruidenierswinkels en exotische restaurants. En hoeren, heel veel hoeren, want Paquis is de rosse buurt van Genève.

Geen geschikte plek voor het uitproberen van een LAT-relatie, zou je denken. Desondanks was Paquis een half jaar de thuishaven van Geliefde toen zij aan haar nieuwe baan in Zwitserland begon en ik achterbleef in Zuid-Frankrijk. In de weekenden waren we samen: soms in onze rustieke maison de village in Zuid-Frankrijk, soms in ons gehorige appartement in het hartje van Paquis.

Om Geliefde te bezoeken, moest ik mijn best doen. Na vijf uur op de snelweg sloot ik me in Paquis aan bij een lange rij auto’s die in slakkengang het aanbod van de bordelen passeerde. Dan was het wachten tot een van de klanten klaar was en weer een parkeerplaats vrij kwam. Tenslotte moest ik mij langs de schaargeklede werkneemsters van het Golden Sex Center wringen, waarboven zich het appartement van Geliefde bevond.

In onze portiek vonden de onderhandelingen met potentiële klanten plaats. Als ik passeerde met boodschappentassen vol sojayoghurt en biologische prei, kreeg ik ongewild mee wat de plannen waren en hoeveel dat zou gaan kosten. Voor onze tweepotige hond Sugar maakten de dames een uitzondering. Zij werd innig tegen een siliconen boezem gedrukt en hoefde niets te betalen.

Op de dag dat we Paquis verlieten, stond ik de verhuizers op te wachten in een oversized tuinpak dat onder de verfvlekken zat. Tussen alle dames in netkousen en latex voelde ik me een lesbisch icoon. De klandizie zag dat anders. Een Pakistaan fietste langs en siste: “Combien? Hoeveel?” Ik meende hem verkeerd te hebben verstaan. Even later stopte een grote BMW en de keurige bestuurder stelde dezelfde vraag. Een derde, kritische belangstellende (“je bent slank, mangez un peu“) sloeg op de vlucht voor een passerende politieagent. Die zag mijn onthutste gezicht en schudde somber zijn hoofd. “Vive Paquis!”

Tagged , ,