Het einde van een telefoon (en tijdperk)

Jaren geleden gaf mijn maat, bijgenaamd Kees, mij haar gsm. “Het is een fijn toestel,” zei ze, “al zit een van de toetsen los.” Dolgelukkig was ik met mijn Siemens S55 en vooral met alle instellingen van Kees. Als ik ‘m aanzette, verscheen er een visje op het scherm dat achterna werd gezeten door een haai. Ontving ik een sms, dan hoorde ik de tune van de Pink Panther. De Nederlandse simkaart werd vervangen door een Taiwanese en die weer door een Franse. Maar de haai en de Pink Panther bleven.

Het toestel doorstond de tand des tijds. Eerst viel de toets die al los zat eraf, toen een voor een de andere toetsen en vervolgens de voorkant van het toestel. Een bericht samenstellen vereiste enige handigheid maar daar stond tegenover dat ik nooit bang was dat iemand mijn gsm zou jatten. Regelmatig verbijsterde ik blitse smartphonebezitters met het rafelige toestel. Mijn gsm werd een statement: consumindering, no logo, soberheid.

Maar nu is het tijd om afscheid te nemen. Mijn gsm gaat naar de recycling, ter compensatie voor de kinderarbeid die nodig was voor de schitterende telefoon die ik van een lieve vriend kreeg. Zal die iphone ook 9 jaar trouwe dienst gaan bewijzen?

Advertisements
Tagged ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: