Een tweede huis in Frankrijk

Geliefde heeft een nieuwe baan. Na een half jaar forensen tussen Geneve en onze woonplaats in Zuid-Frankrijk werd het tijd om te verhuizen. Nou is Zwitserland uitstekend voor goedbetaald werk en ontspannende vakanties, maar ik heb niet de behoefte er te wonen. Zwitsers houden van melkchocolade, kaasfondue en jodelen. Het is er verboden op zondag de was op te hangen en je mag ook niet poëzie reciteren tijdens het skiën. In bepaalde delen van het land hebben vrouwen pas sinds 1990 stemrecht. Bovendien is Zwitsers vastgoed onbetaalbaar.

Geliefde en ik gingen daarom op zoek naar een huis in de Franse departementen rond Geneve. Daar belandden we bij nieuwbouw, rustiek gelegen aan de “Autoroute Blanche”; bij een prachtige woning uit 1940 die sindsdien niet was gerenoveerd en bij heel veel Hans-en-Grietje-huisjes op hoge bergtoppen. Ik was, met terugwerkende kracht, opgelucht dat we in Zuid-Frankrijk het eerste huis dat we bezichtigden, hebben gekocht.

Maar toen vonden we een huis het Franse dorpje Versonnex, schilderachtig gelegen onderaan de bergen van de Jura. Het voldeed aan alle eisen: het was ruim en licht, met een garage om in te sleutelen en grote ramen om achter te lezen. Voor onze tweepotige hond was er een tuin zonder trappen. Het lag op fietsafstand van het werk van Geliefde maar ook van de bioscopen en theaters in Geneve. Luchthaven en treinstation waren om de hoek. De grens lag er op enkele honderden meters en we konden dus profiteren van het beste van twee landen: bossen zonder zwerfvuil in Zwitserland terwijl we met een gerust hart de snelheidslimiet konden overschrijden op de Franse wegen. Bingo!

Ik was al bijna vergeten waarom we ooit naar Zuid-Frankrijk waren verhuisd, toen ik op ons nieuwe adres een folder met aanbiedingen van sneeuwkettingen ontving. Verontrustend constateerde ik dat overal in het dorp grote stapels brandhout verschenen. En onze katten vond ik steeds vaker kleumend op de bank. Ik heb het koele aspect van onze nieuwe woonplaats enige tijd moedwillig verdrongen, maar nu de Mont Blanc elke dag iets witter is, kan ik er niet meer onderuit. Het wordt hier koud. Daar koop je dan een tweede huis in Frankrijk voor.

Advertisements
Tagged , ,
%d bloggers like this: